„Harry stał i słuchał w milczeniu, a profesor Traube nie wiedział, o czym on myśli. Pojmował jedynie, że człowieka ze stali nie da się utrzymać w czterech ścianach laboratorium, że wkrótce, bardzo już szybko, nadejdzie dzień, gdy sam, nie pytając nikogo, przestąpi próg i wyjdzie na świat. Ciarki przeszły Traubemu po plecach na myśl o tym. Przecież tam, za progiem, Harry może spotkać ludzi, którzy mu przypomną jego przeszłość, a wówczas...
„Wyjechać! Natychmiast stąd wyjechać, i to jak najdalej!"
ODKRYCIE ŚWIATA
Co minutę, do chwila odkrywamy otaczający nas świat. Każda clwila przynosi nam objawienie, żadna bowiem się nie powtarza. Jeśli się uskarżamy na nudę, jednostajność, to tylko udowadniamy w ten sposób, że nie umiemy widzieć świata. Ale raczej w tym przypadku oczerniamy sami siebie. Przecież niezliczone mnpstwo odkryć robimy podświadomie! Wystarczy spcljrzeć na szemrzący wśród krzaków strumyk, na nifbo pokryte lekkimi obłokami, na zamgloną panoramę miasta. Jak my to wszystko dobrze znamy, a jednocześnie jakie to jest dla nas nowe! Nasze oko wybiera to, do czego przywykło, nasz mózg ustosunkowuje się w utarty sposób do rozpoznawanych przśz nas szczegółów. Ale czasem, w wyjątkowo pięknych chwilach, po raz pierwszy, zda się, otwieramy oczy, patrzymy zdziwieni dokoła, jakbyśmy się dopiero obudzili, i widzimy wszystko niezwykle wyrażriie i dokładnie. W takich chwilach umysł nasz porównuje swobodnie każdy najmniejszy szczegół, każde zjawisko, myśli płyną nieskrępowanie.“(10)